vlakken

In de scheepsbouw en scheepsarcheologie gebruikelijke benaming voor de bodem, de min of meer horizontale onderkant van een schip, tot waar deze naar boven buigt bij de kim. Het vlak is feitelijk het samenstelsel van vlakplanken, inhouten (met name leggers) en eventuele wegering.

• Synoniem: vlak
• Breder: watervaartuig elementen
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: vlakken

---