oriënteringen

Aanleg volgens de z.g. heilige linie, het naar het oosten richten van de lengteas van een kerkelijk gebouw. De oudste christelijke kerken in Rome hadden apsis en altaar in het westen. De priester wendde zich, achter het altaar staande, naar het oosten. Sinds V werd echter het Griekse gebruik om het sanctuarium aan de oostzijde te plaatsen meer en meer nagevolgd. Tenslotte werd dit gebiedend voorgeschreven. Een veelbetwiste vraag is die van de soms vrij belangrijke declinatie of afwijking van de asrichting t.o.v. de oost-westlijn. Was dit het gevolg van inferieure meetinstrumenten of schommelingen van de magnetische pool? Er is ook gedacht aan de zonsopgang op de dag van de patroonheilige. Aan de breking van de kooras t.o.v. die van het schip is ten onrechte een symbolische bedoeling toegeschreven ( architectuurtheorie). (Haslinghuis)

• Synoniem: oriëntering
• Breder: principe
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: oriënteringen

---