paardenschenders

Stokwapens met een lange, convexe of platte s-vormige kling met één snijrand, aan de bovenkant verdeeld in een verticale punt en een naar voren gebogen haak, met een horizontale weerhaak in het midden van de achterkant; gebruikt in Europa, onder andere veel door voetsoldaten, vanaf tenminste halverwege de 13e eeuw tot de 17e eeuw. (AAT-Ned)

• Synoniem: paardenschender
• Breder: steekwapens
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: paardenschenders

---