kluizen (gewelf)

Licht gewelf tussen balken of ribben, b.v. als overdekking van een kelder. Ook als onderdeel waaruit een kruis-, net-, ster- of waaiergewelf is samengesteld, gewelfschelp. 4.diepe nis aan de binnenzijde van een burcht- of stadsmuur, gedekt door een boog die de weergang draagt. In vredestijd gebruikt voor berging e.d..5.brand- en inbraakvrije bergplaats voor geld en kostbaarheden. (Haslinghuis)

• Synoniem: kluis (gewelf)
• Breder: gewelven
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: kluizen (gewelf)

---