vergankelijkheid

Het onderworpen zijn aan de ondergang, het verval, de dood; het kunnen en/of moeten vergaan; de staat van iemand of iets die of dat aan deze ondergang enz. onderworpen is; onbestendigheid; ook: sterfelijkheid. Vaak in een religieuze context als eigenschap van al het geschapene en in tegenstelling tot het eeuwige. (MARDOC)

• Breder: aard
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: vergankelijkheid

---