bovenkerken (kerkdeel)

Een bovenkerk is het verhoogd liggende gedeelte van een dubbele kerk, vaak gebruikt als nonnenkoor. Dit type architectuur komt vooral voor in kloosterkerken, waar nonnen of andere religieuzen vanaf een aparte, verhoogde ruimte de liturgie bijwoonden zonder direct contact met de leken. Daarnaast kan de term verwijzen naar het hoofdeinde, oostelijke deel of kooreinde van een kerk, waar zich doorgaans het altaar bevindt. Dit gedeelte heeft vaak een prominente plaats in de kerkelijke architectuur en liturgie, en speelt een centrale rol in de opbouw en symboliek van het kerkgebouw.

• Synoniem: bovenkerk (kerkdeel)
• Breder: bouwonderdelen
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: bovenkerken (kerkdeel)

---