veenvlakten

Een veenvlakte is een vlak terrein waarvan de ondergrond bestaat uit veen. Veen is een over het algemeen bruine tot zwarte grondsoort die voor een groot deel bestaat uit plantenresten die door rotting onder zuurstofloze omstandigheden (gedeeltelijk) zijn gedesintegreerd. Venen worden veelal onderverdeeld op grond van het type plantenresten waaruit ze bestaan. Veen kan aanzienlijke hoeveelheden zand of klei bevatten. Om in Nederland als veen te worden geclassificeerd, moet een zandige bodem ten minste voor 15% uit organische stof bestaan. Voor een kleiige bodem geldt 30% als minimum. Veenvlakten zijn in de jongste 1000 jaar ontstaan door de ontginning van veengebieden. (Weerts & Bazelmans 2011)

• Synoniem: veenvlakte
• Breder: landschapszones
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: veenvlakten

---