vlechten (bijl)

Bijl- of houweelachtig steenhouwersgereedschap met een lange houten steel en één of twee aan elkaar evenwijdige vlakke kanten, om natuursteen vlak te maken. Ook: bikhamer, brios 23, polka, steenbijl, weerbijl. De vlecht met aan beide zijden een bijlvormig einde wordt dubbelvlecht of zwaaivlecht genoemd. De bilhamer, waarvan men zich bedient om groeven in molenstenen te scherpen, heeft een soortgelijke vorm.

• Synoniem: vlecht (bijl)
• Breder: gereedschap en uitrusting voor materialen
• Smaller: spitsvlechten en tandvlechten
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: vlechten (bijl)

---