stolpgraven

M.e. graf, bestaande uit wanden van stukken (tuf)steen en hierover schuin opstaande stukken steen. Meestal was er geen bodem, dus werd er eerst een kuil gegraven en werden daarin de kantstenen geplaatst. Hierna volgde de begrafenis. Het graf werd gesloten met de schuin opstaande stenen en met zand gedicht. (Haslinghuis)

• Synoniem: stolpgraf
• Breder: graven (bouwwerk)
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: stolpgraven

---