blanching

Blanching is een schadefenomeen waarbij een voorheen helder en transparant oppervlak, bijvoorbeeld een vernis, wit uitslaat of ondoorzichtig is geworden. Dit fenomeen wordt veroorzaakt door defecten op microscopisch niveau in de verf- of vernislaag. Hierdoor wordt de lichtreflectie beinvloedt waardoor de aangetastte lagen lichter lijken dan de omringende gebieden. Een oorzaak kan de opname vocht in de vernis- of verflaag zijn. Blanching onderscheidt zich van creperen (Engels: Bloom?), dat te maken heeft met schade aan het oppervlak. (Australian Institute for the Conservation of Cultural Materials),Een chromatische verandering veroorzaakt door een lichter of wittig gebied in de verf-of vernislaag dat voorheen transparant en doorzichtig was. Het is meestal veroorzaakt door het aanbrengen van een oplosmiddel. Het getroffen gebied kan ook meer mat zijn dan de directe omgeving.

• Breder: schadefenomenen
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: blanching

---