schoten (uitbuiging)

Onderste uitbuiging van een dak of torenspits. Ook het houten stuk dat de schoot vormt. Buiging in de wiek van een windmolen. (Haslinghuis)

• Synoniem: schoot (uitbuiging),zeeg (uitbuiging),zegen (uitbuiging)
• Breder: [[1]]
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: schoten (uitbuiging)

---