plateaus

Wordt gebruikt voor tafellanden of uitgestrekte, vlakke gebieden die hoger gelegen zijn dan het omringende land en aan ten minste één kant worden begrensd door een verticale wand. (AAT-Ned),Een plateau is een hoog gelegen vlak tot vrij vlak terrein. Plateaus zijn gevormd in het Pleistoceen. (Ten Cate & Maarleveld 1977)

• Synoniem: plateau
• Breder: landschapszones
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: plateaus

---