tuinen
Tuinen als groen erfgoed zijn cultuurhistorisch waardevolle begrensde terreinen met een sier- of nutsfunctie. Tuinen zijn beplant, vaak ontsloten door paden en liggen meestal in de nabijheid van een huis. Nederlandse tuinen tussen 1700 en 1900 lagen ook buiten de stadssingels of wallen als buitentuin of speeltuin. In het Middel-Nederlands betekent tuyn of tuen vlechtwerk van teen, de omheining. (Haslinghuis)
- Synoniem: hof (tuin),hoven (tuin),tuin,glinten,glint,glinden,glinde,glind,vreden,vrede,vredes
- Breder: landschapselementen
- Smaller: verdiepte tuinen, tuingrotten, volkstuinen, rotstuinen, kloostertuinen, formele tuinen, collectietuinen, pastorietuinen, graswerk, plantsoenen, fabriekstuinen, stadstuinen, siertuinen, urnentuinen, japanse tuinen, schooltuinen, loofwerk, nutstuinen, villatuinen, borders, natuurtuinen, achtertuinen, bloementuinen, heemtuinen, daktuinen, beeldentuinen, landschapstuinen, overtuinen, historische tuinen, kasteeltuin, kerktuinen en voortuinen
- Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
- Thesaurus: tuinen
Artikelen
- Kloostertuinen in Nederland
- Post 65 - Tuinen bij woonhuizen en gebouwen in de periode 1965-1990
- Veenhuizen - De bouwdoos van het landschap
Monumenten
Bouwtype
Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 9 jan 2025 om 03:16.