Mozarabische bouwkunst

Christelijke mengstijl van preromaanse en Moorse elementen. Ontstaan na de inval van de Arabieren in Spanje (711). Ging samen met een cultuur die uitging van de enclaves in het door de islam veroverde Andalusië. Zette zich voort in de zone ten noorden van het door de Moren veroverde gebied, waar zich de uitgeweken christenen (Mozaraben) vestigden. Men vindt hier naast de Arabische invloed (Cordoba) die van de voorgaande West-Gotische heersers. Vandaar de naam ‘neowestgotiek’ ( (zie) West-Gotische bouwkunst). Hier komt reeds de welving met centrale koepel voor en een kooraanleg die aan de islamitische mihrab (gebedsnis) herinnert. Ook zijn er de hoefijzerboog en geometrische ornamenten met schelp- en touwmotieven. In deze trant zijn o.a. gebouwd de S.Miguel de Escalada bij Leon (c. 800) en verscheidene Catalaanse kerken. De Mozarabische liturgie moest in XI wijken voor de Gregoriaanse, wat tot een ruimer geopende koorapsis leidde. (Haslinghuis)

• Breder: Romaans
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: Mozarabische bouwkunst

---