glas

Glas is een amorfe, anorganische, niet-kristallijne substantie die ontstaat door het fuseren van silica (siliciumdioxide) met een basisch oxide, meestal soda (natriumcarbonaat) of potas (kaliumcarbonaat), vaak met toevoeging van kalk. Glas is doorgaans transparant, maar kan ook doorschijnend of ondoorzichtig zijn. Kenmerkend zijn de hardheid en stijfheid bij normale temperaturen, de plastische verwerkbaarheid bij verhoogde temperaturen en de hoge bestendigheid tegen weersinvloeden en de meeste chemische stoffen, met uitzondering van waterstoffluoride. Glas wordt gebruikt voor zowel gebruiks- als decoratieve doeleinden en kan in diverse vormen worden vervaardigd, gekleurd en gedecoreerd. Glas ontstond als glazuur in Mesopotamië rond 3500 v. Chr.; volledig glazen voorwerpen dateren van circa 2500 v. Chr. (Project Fotografie; werkgroep Vlakglas)

• Breder: materialen
• Smaller: Überfang-glas, opaalglas, ijsglas, graniver, glasjuwelen, grantverglas, vensterglas, gekleurd glas, glas in beton, glasblazerssteen, persglas, gegoten glas, cristallo, geblazen glas, matglas, blank glas, obsidiaan, glasvezel, kristal (glas), glassteen, glaspost, raqon de venise, opaline, favrile, loodglas, draadglas, borosilicaatglas, geïriseerd glas, vlakglas, transparantglas, piastrina, natrium- en kaliumglas, appliqué, museumglas, norman slab, natriumsilicaat, holglas, robijnglas, gekapt glas, glazen bouwstenen, gemarmerd glas, smalti, bosglas, foelie, breukglas, veiligheidsglas en mozaïekglas
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: glas

Artikelen

• Glas in gebouwen - soorten glazen bouwelementen
• Nieuwe glaskunst in oude vensters

---