kruinen (gewelf)

Kruinen zijn de toppen, de hoogste delen van gewelven of gewelfkappen. Bij een koepelgewelf is dat dus een deel van een bolvlak (hangkoepel), bij een kruisgewelf een samenstelling van rijzende en dalende vlakken. Ribgewelven hebben in hun kruin meestal een sluitsteen of -ring. (Haslinghuis)

• Synoniem: kruin (gewelf)
• Breder: gewelfonderdelen
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: kruinen (gewelf)

---