bruindrukken


Afdrukken van het bruindrukprocedé, dat in 1889 door H. Shawcross ontwikkeld werd voor het kopiëren van plattegronden. Van een positieve master werd een negatief sepia beeld gemaakt. Later werd het procedé toegepast voor picturalistische fotografie en het afdrukken van beelden op stof. De lichtgevoelige oplossing bestaat uit ijzer-ammoniumcitraat, wijnsteenzuur en zilvernitraat. De belichting gebeurt door contact met zonlicht of kunstlicht, en de ontwikkeling gebeurt in stromend water met toevoeging van kaliumdichromaat wanneer dat nodig is om het contrast te verbeteren. Fixatie vindt plaats in een zwakke oplossing van gewoon natriumthiosulfaat. (Project Fotografie)






Verbeteringen, vragen of opmerkingen?Geef een inhoudelijke verbetering door, stel een vraag of maak een opmerking via het reactieformulier

Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 20 aug 2024 om 04:06.