iconostasissen

Beeldenwand, afsluiting tussen het sanctuarium en het schip van een oosterse (Orthodoxe en geünieerde) Kerk, hoofdzakelijk bestaande uit panelen, beschilderd met beeltenissen van Christus, Maria, apostelen, profeten, heiligen enz. en voorzien van verlichtingsarmen. In het midden is een dubbele deur die tijdens de consecratie gesloten wordt. Opmerkelijk is dat fragmenten van een iconostasis in het Westen zijn gevonden, wellicht in verband met de voor-Karolingische (Mozarabisch-Gallische) liturgie, nl. in Reculver (Engeland, VII), de Einhardsbasiliek te Steinbach im Odenwald (D, c. 800), S.Miguel de Escalada bij Leon (Spanje, c. 800). (Haslinghuis)

• Synoniem: iconostasis
• Breder: wanden
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: iconostasissen

---