stutten
Een stut is een voorwerp waardoor een persoon of zaak wordt gesteund, zodat deze niet kan vallen of van zijn plaats kan raken; steun; steunbalk. (bron:Algemeen Nederlands Woordenboek),Bij Hollandse vang het plankje in de stutkast en het teenstuk. (Molenwoordenboek B.D. Poppen),Fundatieblok onder de olieslagblokken.,Ruimstijl; verticale balkstut in het ruim en/of op tussendekken die bedoeld is om de bovenliggende dekken tegen doorzakken te ondersteunen.
- Synoniem: schoor (bouwelementen),stut,stutblok
- Breder: bouwelementen
- Smaller: dekstutten
- Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
- Thesaurus: stutten
Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 20 aug 2024 om 03:35.