Romeinse bouwstijl

De Romeinse bouwstijl is een architectuurstijl die tijdens de Romeinse regeerperiode tot stand komt. Omdat van de meeste bouwwerken niets meer over is, vormt Vitruvius’ De Architectura een belangrijke bron van informatie. De Romeinen bouwden met breuksteen, die zij met kalkmortel metselden. Sinds het begin van de christelijke jaartelling gebruikten zij baksteen. Ook was hun vaardigheid in het behakken van natuursteen al zeer groot. Na de verovering van Griekenland in 146 v. C. gebruikten ze marmer. De Romeinen pasten bogen en gewelven toe, ontleend aan de bouwkunst van de Italische volken van voor het ontstaan van het Romeinse Rijk. De Romeinen volgden de Griekse zuilenorden: Dorisch, Ionisch en Corinthisch. Zij voegden daar de composiete orde aan toe. Nederland heeft geografisch gezien voor de helft deel uitgemaakt van het Romeinse Rijk. Omdat de grens van het Romeinse Rijk Nederland doorkruiste, zijn er voornamelijk gebouwen voor militaire doeleinden neergezet. De rest van het land bleef vrijwel leeg. De burgernederzettingen beperkten zich met name tot Nijmegen, Heerlen en Maastricht. (Haslinghuis / Bouwen in Nederland / Bosma, 2007)

• Synoniem: Romeinse bouwkunst
• Breder: pre-romaanse bouwstijl
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: Romeinse bouwstijl

---