klinkbouten

Bout waarmee men stukken hout of metaal verbindt of opsluit. Aan het einde is een kop. Het andere einde wordt, nadat de bout door het gat gedreven is, eveneens tot een kop gevormd (platgeslagen of gestuikt). (Haslinghuis)

• Synoniem: klinkbout
• Breder: bout (bevestigingsmiddel)
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: klinkbouten

---