klokken (idiofoon)

Een rond, schaalvormig metalen voorwerp in de vorm van een klok of halve bol al dan niet met klepel. Het produceert een heldere klank door beweging van de bel of door het aanslaan ervan met een hamer-tje. In het klooster was de bel onmisbaar bij het aangeven van het dagritme van bijvoorbeeld het opstaan en naar bed gaan, het persoonlijk en het gemeenschappelijk gebed, de maaltijden. In sommige streng gesloten zusterkloosters was het de gewoonte een handbel (een bel met een steel) te luiden wanneer een vreemde aanwezig was in het klooster. Deze werd door een van de zusters met belgelui vergezeld opdat de overige zusters zich tijdig konden terugtrekken.,Metalen instrument tot het voortbrengen van een bepaald geluid, meestal in de vorm van een om-gekeerde beker waarvan de rand zich verbreedt. Wordt aangeslagen door een erin opgehangen klepel of door een hamermechanisme. Een klok hangt, in tegenstelling tot een bel, altijd op. (Religieus Erfgoedthesaurus)

• Synoniem: bel,bellen,klok (idiofoon)
• Breder: gereedschap en uitrusting voor communicatie
• Smaller: veerbellen, slagklokken, luidklokken, uurklokken, sacristiebellen, stoelklokken, rinkelbellen, vuurklokken, koebellen, bedieningsbellen, beiaardklokken, platines, scheepsbellen, handbellen, altaarbellen en scheepsklokken
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: klokken (idiofoon)

---