liggend oor
Een liggend oor is een handvat dat horizontaal aan het hoofdlichaam van een voorwerp is bevestigd. Deze vorm wordt vaak gebruikt bij lage, brede objecten zoals schalen of terrines om een stabiele grip te bieden.
- Breder: vormen (fysiek kenmerk)
- Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
- Thesaurus: liggend oor
Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 20 aug 2024 om 10:18.