lichtdrukken

Fotomechanische afdrukken gemaakt volgens een vlakdrukprocedé, waarbij de drukplaat wordt geprepareerd met behulp van een bichromaat procedé. Delen met ongeharde gelatine houden water vast en stoten dus vettige inkt af. Geharde delen nemen inkt op en houden die vast in het karakteristieke wormchtige scheurtjespatroon. (Project Fotografie),Afdruk van een tekening op lichtgevoelig papier. Daartoe plaatst men de op transparant materiaal getekende afbeelding op papier dat behandeld is met diazoniumverbindingen (twee met elkaar verbonden stikstofatomen, verbonden met koolstof), en belicht dit met ultraviolet licht. Op de onbelichte delen blijven de tamelijk bestendige diazoniumverbindingen over. Het procédé kwam na 1920 in ontwikkeling. Een lichtdruk wordt ook diazotypie genoemd. (Haslinghuis)

• Synoniem: lichtdruk
• Breder: fotomechanische vlakdrukprocedés
• Smaller: heliotypieën
• Begrippenkader: Cultuurhistorische Thesaurus
• Thesaurus: lichtdrukken

---