Stevensweert - Jan van Steffeswertplein 3 - Sint Stephanuskerk


(34890) monumentenregister Monumentnummer: 34890



Introductie

In de historische kern van Stevensweert aan een klein plein gelegen bakstenen kerk op kruisvormige plattegrond en toren, gebouwd ter vervanging van een dertiende-eeuws kerkgebouw. Aan de linkerzijde is een kerkhof, rechts een bakstenen muur als scheiding met de doorgaande weg. De kerk liep in 1944 - '45 oorlogsschade op en is in 1948 naar plannen van Pierre Cuypers jr. (1891-1982) gerestaureerd, uitgebreid en van een portaal voorzien.
Foto van de bakstenen kerk met toren. Naast de kerk staan drie geparkeerde auto's.
Afb. 1 Sint Stefanuskerk. Foto door J. Brinkkemper, 2018. Beeldbank RCE, CC BY-SA 3.0
Foto van het orgel in de kerk.
Afb. 2 Het orgel. Foto door P. van Galen, 1997. Beeldbank RCE, CC BY-SA 3.0



Orgel

Het elektro-pneumatisch tweemanuaals kegelladenorgel stamt in hoofdzaak van na de restauratie van de kerk. Het werd oorspronkelijk rond 1750 gebouwd voor de kapel van het Augustijnerklooster in Bree, Noord-Brabant. In 1805 wordt het orgel gekocht door pastoor Le Blanc en naar Stevensweert verhuisd. Midden van de negentiende en aan het begin van de twintigste eeuw vinden verschillende werkzaamheden plaats aan het orgel. Daarbij wordt het uitgebreid en wordt het binnenwerk vrijwel geheel vernieuwd. In 1950, na de restauratie van het kerkgebouw, tekent Verschueren tenslotte voor herbouw van het orgel in de oude kas en met gebruikmaking van oud pijpwerk.

De vijfdelige bovenkas is een variatie op het type dat men in Limburg vaker toepaste, geënt op o.a. Limbricht, Escharen en Spaarndam, al zijn er ook verschillen te zien. Drie ronde pijptorens, de hoogste in het midden, zijn door smalle aflopende tussenvelden met elkaar verbonden. De torens hebben forse kronen en worden gedragen door een entablement dat rust op drie gebeeldhouwde consoles. Een naar onder toe verjongde tussenkas met sobere panelen loopt over in de onderkas die met vergelijkbare, nu verspringende panelen is versierd. De labia in de torens lopen naar het midden toe af, in de middenvelden richten zij zich zijwaarts juist naar beneden.

Het front van de kas kent een sobere versiering van gekrulde stelen, voluten, blad- en bankwerk, en engelenkopjes. De drie sokkels dragen gekruld acanthusblad.


Hoe om te gaan met historisch waardevolle orgels?

Een historisch orgel is een waardevol en kwetsbaar instrument. Ook relatief eenvoudige of gangbare onderhoudswerkzaamheden aan een (kerk)gebouw kunnen het orgel ernstige schade toebrengen.

Gaat u binnenkort verbouwen of wordt de kerk, kapel of andere locatie waar het orgel staat geschilderd of gerenoveerd, schakel dan zo spoedig mogelijk een orgeladviseur in of vraag advies bij de orgelspecialist van de RCE. U kunt contact opnemen via info@cultureelerfgoed.nl.

Zie ook: Orgels in Nederland




Bronnen en verwijzingen

  • De Orgelsite Kerk van de Heilige Stephanus
  • De Orgelsite Frans Louvigny
  • Het Historische Orgel, in Nederland, 1726 - 1769, Utrecht/Antwerpen, NIVO 2010. p. 196 - 197
  • Kerkgebouwen in Limburg Stephanus
  • Monumenten in Nederland, Limburg, R, Stenvert et al, Rijksdienst voor de Monumentenzorg/Waanders, Zeist/Zwolle 2003, p. 347
  • Reliwiki Stephanus
  • Wikipedia Verschueren (orgelbouwers)
  • Wikipedia Sint Stephanuskerk

Zie ook

ArtikelenHoort bij deze thema's Begrippen

orgels en Barok

Meer informatie Meer over het monumentenregister en het rechtsgevolg van de aanwijzing tot rijksmonument is te vinden op cultureelerfgoed.nl/monumenten.

Meer over de omvang en reikwijdte van de bescherming van specifiek dit monument is te vinden in Monumenten - Rijksmonumentenregister en de leeswijzer.

Verbeteringen, vragen of opmerkingen?Geef een inhoudelijke verbetering door, stel een vraag of maak een opmerking via het contactformulier.





Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 4 jun 2025 om 04:23.