Weesp - Nieuwstad 36 - Maarten Lutherkerk

< Rijksmonumenten
Versie door RCEbot (overleg | bijdragen) op 6 feb 2024 om 04:07
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)

(38580) monumentenregisterMonumentnummer: 38580

Introductie

Zaalkerk met houten klokkentorentje boven de voorgevel met spitsboogramen en een neoclassicistische ingangspartij.

Kenmerken

  • Datering: 1818
  • Bouwstijl: neoclassicisme, vroege neogotiek
  • Rijksmonument sinds: 11 juni 1974
Kerkgebouw en bomen
Voorgevel uit het noordoosten. Foto: beeldbank RCE, IJ.Th. Heins, 2005 CC BY-SA 4.0
kerkinterieur met glas-in-loodramen en orgel
Interieur met het Strümphler-orgel in de oorspronkelijke situatie. Foto beeldbank RCE, 1999 CC BY-SA 4.0

Geschiedenis

Vanaf de zeventiende eeuw vestigde zich een groep migranten uit Noord-Duitsland in Weesp, die het lutherse geloof meebrachten. In 1657 namen zij een eerste kerkgebouw in gebruik. Vermoedelijk was dit een schuilkerk op of vlakbij de locatie van de huidige kerk die in 1818 is gebouwd. Vanwege de inmiddels van overheidswege uitgeroepen godsdienstvrijheid, konden de lutheranen een zichtbaar kerkgebouw met een toren oprichten. Bijna twee eeuwen na de ingebruikname, in 2006, is de laatste dienst in deze kerk gehouden. De lutherse gemeente van Weesp was met de hervormden en de gereformeerden opgegaan in de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). In 2010 is de voormalige kerk verbouwd tot tandartsenpraktijk.

Exterieur

De kerk is een sobere rechthoekige zaalkerk, voorzien van een ingebouwde fronttoren aan de Nieuwstadzijde. Het gebouw is voorzien van neoclassicistische en neogotische elementen; deze laatste vormen de spitsboogvensters met eenvoudige natuurstenen traceringen. Opvallend zijn de convex vormgegeven geveltoppen aan de voorzijde, ter weerszijden van de toren. De toren heeft een houten achtzijdige lantaarn met Dorische hoekzuilen en een korte spits. Het dak, aan de bovenkant vlak, is aan de schuine zijden bedekt door zwartgrijze Hollandse pannen.

Interieur

De ruimtewerking in de tot praktijk verbouwde kerk is deels nog intact. Het belangrijkste interieuronderdeel is een orgel van de Duitse orgelbouwer J. Strümphler uit 1769, dat aanvankelijk in de vorige kerk stond.

Bronnen en verwijzingen

Zie ook

ArtikelenHoort bij deze thema's Begrippen

Neoclassicisme en neogotiek

Meer informatie
Meer over het monumentenregister en de pagina's in deze kennisbank is te vinden in Monumenten - Rijksmonumentenregister.
Meer over wat er is beschermd is te vinden in de leeswijzer.

Vragen, verbeteringen of opmerkingen?
U kunt op deze kennisbank reageren via het reactieformulier.

Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 6 feb 2024 om 04:07.